Za vreme korišćenja bilo koje stranice na našem web-sajtu, kompanija Laguna d.o.o. može da sačuva određene informacije na korisnikov uređaj putem "kolačića" (engleski "cookies"). Više o kolačićima
Prvi Palilulski sajam knjiga počeo je danas, i trajaće do 26. maja na Palilulskoj pijaci, a na ovoj manifestaciji Laguna uzima učešća i predstavlja najbolja izdanja iz svoje produkcije.
Sajam su svečano otvorili književnici sa Palilule – Ivana Dimić, dobitnica Ninove nagrade za roman „Arzamas“ 2016. godine, i Vanja Bulić, autor bestseler romana o istraživačkim i novinarskim avanturama Novaka Ivanovića.
<p style="text-align: justify">Gorica Nešović (1964–2022) počinje da radi 1982. godine kao stalni saradnik i redaktor u omladinskom programu <em>Ritam srca</em>, koji se emitovao na Studiju B. Osniva Radio B92 sa još nekoliko kolega 1989. godine. Posle nekoliko godina provedenih na B92 vraća se u Studio B, gde počinje emitovanje TV programa, zatim radi kao urednik na Radiju City, a potom na B92 provodi još deset godina. Uređivala je i vodila emisiju <em>Buđenje </em>u sklopu jutarnjeg programa na Radio Beogradu, koji se potom selio na druge radio stanice.<br />
<br />
Tokom angažmana na radiju povremeno je radila i na televiziji. Vodila je razne emisije na Trećem kanalu, a na televiziji Studio B zabavno-muzičke emisije <em>Videodrom</em> i <em>Neosvest</em>.<br />
<br />
Od juna 2014. pa sve do oktobra 2022. sa Draganom Ilićem vodila je najslušaniji jutarnji program <em>Buđenje</em> na Radiju S2.</p>
<p style="text-align: justify">Isidora Sekulić, najznačajnija srpska književnica 20. veka, rođena je 16. februara 1877. u Mošorinu, gde joj je otac Danilo Sekulić službovao kao beležnik opštine mošorinske. Majka joj se zvala Ljubica, a umrla je kada je Isidora imala šest godina. Sa ocem i bratom, Isidora se iz Rume seli u Zemun, odakle će poticati njene prve književne impresije (proza <em>Saputnici</em>), ali i trajnija književna opredeljenja (<em>Kronika palanačkog groblja</em>, 1940). Posle završenog trećeg razreda realke u Zemunu, nastavlja školovanje u Novom Sadu (Viša ženska škola), zatim u somborskoj Preparandiji, koju završava 1894. S uspehom će se potom usavršavati u Budimpešti („viši kurs državne pedagogije“), nakon čega se 1897. zapošljava kao nastavnica u Srpskoj devojačkoj školi u Pančevu, gde će raditi sve do 1909. godine. Tada prelazi u Šabac kao učiteljica Više devojačke škole i uzima srpsko podanstvo (1910). Književni rad Isidora započinje u <em>Srpskom književnom glasniku</em> pričom <em>Glavobolja</em>. Uoči balkanskih ratova, objavljuje prvu zbirku pripovedaka <em>Saputnici </em>(1912), a uoči Prvog svetskog rata <em>Pisma iz Norveške</em> (1914). Okupaciju provodi u Beogradu i Sokobanji. Posle Prvog svetskog rata, 1919, objavljuje dve knjige: roman <em>Đakon Bogorodičine crkve</em> (Zagreb, 1919) i zbirku pripovedaka <em>Iz prošlosti </em>(Sarajevo, 1919). Između dva svetska rata mnogo putuje, prevodi i piše o domaćim i svetskim književnicima i temama. Postaje poznata i cenjena kao originalan mislilac i esejista. Saradnik je najuglednijih jugoslovenskih književnih časopisa. Penzionisala se kao nastavnica Druge ženske gimnazije u Beogradu 1931. godine, nakon čega se u celini posvećuje književnom radu. Godine 1939. izabrana je za dopisnog člana Srpske akademije nauka. Tokom okupacije živi u svojoj kući na Topčideru, u Vase Pelagića 70. Za to vreme o svom trošku izdaje svoje izabrane eseje u tri knjige: <em>Analitički trenuci </em>(1941–1943) i <em>Zapisi </em>(1941). Nakon Drugog svetskog rata aktivno se uključuje u život nove Jugoslavije: izabrana je za potpredsednika Saveza književnika Jugoslavije (1946). Objavljuje zbirku pripovedaka<em> Zapisi o mome narodu </em>(1948). Godine 1950. izabrana je za redovnog člana SANU, a 1951. objavljuje svoju poslednju knjigu – monografiju <em>Njegošu knjiga duboke odanosti</em>. Zbog negativne kritike M. Đilasa, drugi deo zamišljene monografije o Njegošu je spalila. Umrla je u Beogradu 5. aprila 1958. godine i sahranjena na Topčiderskom groblju u Beogradu.</p>
<p style="text-align: justify">Ivana Dimić (Beograd, 1957), diplomirani dramaturg, autor je brojnih kratkih priča, drama, dramatizacija i TV scenarija. Osim toga, prevodi sa engleskog i francuskog jezika i radi kao dramaturg u beogradskim pozorištima. Obavljala je funkcije pomoćnika ministra za kulturu, direktora drame Narodnog pozorišta i direktora Ateljea 212. Član je Srpskog književnog društva od 2001, a od 2005. ima status istaknutog umetnika. <br />
<br />
Objavljene knjige priča: <em>Crna zelen</em> (1995), <em>Mahorka, mastilo i muž</em> (1998), <em>Uzimanje vremena</em> (2001), <em>Ima li koga?</em> (2006), <em>Popis imovine</em> (2009).<br />
<br />
Izvedene drame: <em>Pred ogledalom</em> (Atelje 212, 1986), <em>Pepeljuga</em> (Malo pozorište „Duško Radović“, 1989), <em>Beli ugao</em> (objavljena u časopisu <em>Književnost</em> 1998), <em>Golje</em> (Pozorište na Terazijama, 2001), <em>Zmajovini pangalozi</em> (Pozorište „Boško Buha“, 2007).<br />
<br />
Izvedene dramatizacije: <em>Mamac</em> – prema romanima D. Albaharija (Narodno pozorište, 1998), <em>Cigani lete u nebo</em> – prema pripoveci M. Gorkog (Pozorište na Terazijama, 2004), <em>Petar Pan</em> – prema romanu M. Barija (Pozorište „Boško Buha“, 2010).<br />
<br />
Prevodi: drame sa engleskog M. Frejna, H. Pintera, N. Kauarda, B. Eltona, R. Munro, M. Džons, Maknelija i T. Stoparda; romani sa engleskog A. Makola Smita <em>Prva damska detektivska agencija</em> i <em>Žirafine suze</em>, kao i <em>Umreti u Čikagu</em> N. Tešić; drame sa francuskog V. Sardua, M. Marivoa, R. Kusa, E. Joneska, J. Reze, V. Lanua. <br />
<br />
Nagrade: Nagrada Tiba festivala za najbolji dramski tekst za <em>Zmajovine pangaloze</em> (2010), Zlatni beočug za trajni doprinos kulturi (2011), godišnja nagrada za predstave <em>Henri Šesti</em> i <em>Ženski orkestar</em> (2012).<br />
<br />
Živi i radi u Beogradu.<br />
<br />
Foto: vreme.com</p>
<p style="text-align: justify">Jelica Greganović je rođena 1964. godine u Kragujevcu. Od 1984. godine se bavi novinarstvom. Jedan je od osnivača Radija B92, kao i osnivač i prvi urednik njegove informativne redakcije. Do sada je pisala i izveštavala za B92, Vreme, NIN, Politikin Zabavnik, Šumadija Press, Studio B, Elle, Bazar, Ekonomist, Bankar...<br />
<br />
Objavila je devet zbirki humorističkih priča: <em>Priči nikad kraja</em>, <em>Samo da ti kažem</em>, <em>Od reči do reči</em>, <em>Ispod sedmog neba</em>, <em>Ljubav i druge sitnice</em>, <em>Osmeh za svaki dan</em>, <em>Zovem se Mama</em> i <em>Zovem se Mama 2</em>, <em>Život za poneti</em> kao i knjige za decu <em>Mravac Mrav</em> i <em>Uspavanka za miša</em>, koja je i dobitnik nagrade <em>Dobra slikovnica</em>, na <em>Međunarodnom festivalu slikovnica Čigra</em>.<br />
<br />
Svoje priče objavljuje i na portalu Blic Žena, kao i na blogu izdavačke kuće Laguna.<br />
<br />
Foto: Bojan Brecelj</p>
<p style="text-align: justify">Milena Sekulić Odalović rođena je u Sisku 1971. godine. U rodnom gradu završava gimnaziju, a u Beogradu Filološki fakultet, smer Srpski jezik i književnost. Dvadeset osam godina radi u oblasti obrazovanja i vaspitanja, kao profesor srpskog jezika i kasnije direktor škole. Tri godine provodi u Saveznoj Republici Nemačkoj, radeći u dopunskoj školi na srpskom jeziku, sa decom naših državljana.<br />
<br />
Godine 2021. postaje sertifikovani motivacioni mentor po metodi kliringa, sa posebnim akcentom na poboljšanju komunikacije i međuljudskih odnosa u radnim organizacijama.<br />
<br />
Lektoriše naučne radove i recenzent je udžbenika za srpski jezik. Do sada je objavljeno pet njenih ljubavnih istorijskih romana sa tematikom iz viktorijanskog perioda (<em>Kneginja Nariškina, Iz zemlje kamena, Beg iz zlatnog kaveza, Kuća na ostrvu Skaj, Ledena lejdi</em>). <br />
<br />
Član je Udruženja književnika Srbije. Udata je i majka ćerke Isidore.</p>
<p style="text-align: justify">Slavenka Drakulić, novinarka i spisateljica, rođena je u Rijeci 1949. Objavljuje knjige na hrvatskom i engleskom, a neke su prevedene na više od dvadeset jezika. U izdanju američke izdavačke kuće <em>Penguin </em>izašlo joj je šest naslova. U publicističkim knjigama uglavnom se bavi svakodnevicom u socijalizmu, a posle 1989. i ratom. Njena prva publicistička knjiga <em>Smrtni grijesi feminizma</em> (1984) jedan je od prvih priloga o feminizmu u bivšoj Jugoslaviji. Usledile su: <em>Kako smo preživjeli</em>, <em>Cafe Europa</em>, <em>Oni ne bi ni mrava zgazili</em>, <em>Tijelo njenog tijela</em> i <em>Basne o komunizmu</em>. <br />
<br />
U književnim delima Slavenka Drakulić okrenuta je ženskom telu, bolesti i traumi, propitujući i živote kreativnih žena koje su živele s poznatim umetnicima. Objavila je romane <em>Hologrami straha</em>, <em>Mramorna koža</em>, <em>Kao da me nema</em>, <em>Božanska glad</em>, <em>Frida ili o boli</em>, <em>Optužena</em>, <em>Dora i Minotaur </em>i <em>Mileva Ajnštajn: Teorija tuge</em>. <br />
<br />
Živi na relaciji Hrvatska–Švedska. Objavljuje članke, kolumne i političke komentare u novinama i časopisima <em>The Nation</em>, <em>The New Republi</em><em>c</em>, <em>The New York Times Magazine</em>, <em>The New York Review of Books</em>, <em>Suddeutsche Zeitung</em>, <em>Internazionale</em>, <em>Dagens Nyheter</em>, <em>The Guardian</em> i <em>Eurozine</em>.<br />
<br />
Foto: Roko Crnić</p>
<p style="text-align: justify">Teri Pračet (1948–2015) počeo je da radi kao novinar jednog dana 1965. godine i svoj prvi leš ugledao već posle tri sata, što je u to vreme bilo iskustvo koje je zaista nešto <em>značilo</em>. Pošto se oprobao u gotovo svakom poslu koji postoji u provincijskom novinarstvu, osim, naravno, praćenja fudbalskih utakmica subotom, prešao je u <em>Central Electricity Generating Board</em> i postao predstavnik za javnost četiri nuklearne elektrane.<br />
<br />
Sve ovo se završilo 1987, kada je postalo očigledno da je pisanje romana o Disksvetu mnogo zabavnije od pravog posla. Od tada je broj napisanih knjiga postao dvocifren, a svaka naredna ima rezervisano mesto na top-listi bestselera. Pisao je knjige i za mlađe čitaoce. Povremeno su ga optuživali da se bavi književnošću. Govorio je da je pisanje najveća zabava koju čovek može sebi da priušti.<br />
<br />
Više informacija o autoru potražite na sajtu <u><span class="ql-special-link" contenteditable="false" data-kind="Eksterni link" data-text="terrypratchettbooks.com" data-value="https://www.terrypratchettbooks.com/"><span class="ql-link-text">terrypratchettbooks.com</span></span></u></p>
<p style="text-align: justify">Viktor Lazić (1985), književnik i advokat, autor Lagune i RTS-a, proveo je petnaest godina na putovanjima obilazeći stotinu zemalja – od džungli Indonezije, divljina Amazonije, vulkanskih kratera Afrike do metropola Amerike. <br />
<br />
Autor je sedam knjiga među kojima se izdvajaju <em>Tumaranje zemljom osmeha</em> o Tajlandu, <em>Velika avantura</em> objavljena u 20.000 primeraka i <em>Na vratima istoka</em> o putovanjima svetom ladom nivom, kao i <em>U srcu Sumatre</em> koja je u izbornoj lektiri beogradskih srednjih škola.<br />
<br />
Objavio je više od hiljadu autorskih tekstova u različitim medijima i napisao putopise o šezdeset zemalja.<br />
<br />
Lazić je osnivač i počasni predsednik Udruženja za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju Adligat, direktor Muzeja knjige i putovanja i Muzeja srpske književnosti koji rade u okviru ovog udruženja. Deveta je generacija posvećenika kulture u svojoj porodici u kojoj se već 250 godina čuva i neguje pisana reč. Lazić na putovanjima sakuplja knjige i predmete za muzeje Adligata. Zahvaljujući njegovom angažovanju spašeno je više od milion knjiga i formirano je više od stotinu legata značajnih ličnosti u Udruženju Adligat. Za donacije knjiga drugim institucijama i formiranje biblioteka u kovid bolnicama premijerka Republike Srbije uručila mu je nagradu „Dobročinitelj“ Ministarstva za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja. <br />
<br />
Lazić je takođe poliglota, naučni i stručni prevodilac za engleski jezik sa licencom turističkog vodiča, bibliofil, filatelista i numizmatičar. <br />
<br />
Dobitnik je nagrade „Đurin šešir“ i nagrade „Rodoljub Nićiforović“.<br />
<br />
Član je Udruženja književnika Srbije, Udruženja turističkih vodiča Srbije i Udruženja novinara Srbije. <br />
<br />
Dela su mu prevođena na engleski, nemački, ruski, indonežanski, poljski i makedonski jezik.</p>
<p style="text-align: justify">Volter Ajzakson, generalni direktor Instituta Aspen, bio je predsednik CNN-a i glavni urednik časopisa <em>Tajm</em>. Napisao je knjige <em>Ajnštajn: Život i univerzum</em>, <em>Bendžamin Frenklin: Jedan američki život</em>, i <em>Kisindžer: Biografija</em>, a zajedno sa Evanom Tomasom napisao je knjigu <em>Mudraci: Šest prijatelja i svet koji su stvorili</em>. Živi sa suprugom u Vašingtonu.<br />
<br />
Foto: Patrice Gilbert</p>
<p style="text-align: justify">Zoran Kostić Cane (rođen 17. avgusta 1964. u Beogradu, krvna grupa 0+) je srpski i jugoslovenski rok muzičar, najpoznatiji kao pevač i frontmen grupe <em>Partibrejkers</em>.</p>
Postanite član Laguna Kluba čitalaca i uživajte u benefitima!
Gift program od 10%, popusti do 30%, a specijalni rođendanski popust čak 40%!
E-mail adresa je obavezna
Da biste osigurali da su vaši podaci o nalogu ažurirani, molimo vas da potvrdite e-mail adresu koju želite da koristite za prijavu i obaveštenja o nalogu.
