Nova izdanja domaćih autora uskoro u knjižarama

13. mart 2019.

Borislav Pekić je jedan od najznačajnijih srpskih književnika 20. veka, romansijer, dramski pisac i filmski scenarista. Njegove knjige su u vrhu čitanosti i danas. Tako će se u knjižarama uskoro naći 8. izdanje knjige „Sentimentalna povest Britanskog carstva“. Pišući za potrebe BBC-jevog programa za srpski jezik od proleća 1988. do proleća 1991. tekstove na temu istorije Engleske, Borislav Pekić je na duhovit i ironičan način predstavio istoriju britanskog carstva od njenog začetka pa do početka XX veka.

Čitajući 7. izdanje knjige „Želim“ Gradimira Stojkovića, uživaćete u sjajnoj priči jednog od najvoljenijih pisaca za decu i mlade. Ovaj roman će vas podsetiti da bismo svi voleli da nam se želje ostvare. Samo ne zaboravite: želeti – to je jedna ozbiljna veština!

Gradimir Stojković nam je podario i serijal neprolazne vrednosti o Hajduku. U knjižarama će se uskoro naći 3. izdanje kultnog romana o odrastanju, uklapanju i o nedoumicama mladih „Hajduk na Dunavu“. Gligorije Pecikoza Hajduk na letovanju sa svojim ortacima upoznaje dve devojčice Nemice. Ova družina neočekivano uleće u uzbudljivu avanturu nakon što pronađu deset kilograma droge. I šta kad se pored svih problema na Lepenskom viru pojavi poslednja osoba koju bi tu očekivali da vide?

Hit knjiga „Zovem se Mama 2“ Jelice Greganović stigla je do 3. izdanja. Sa Jelicom ćete se lako poistovetiti. S njom ste odmah na „ti“. Ona je jedna od nas, posvećenih mama. Govori iz svog iskustva koja vi prepoznajete kao svoje. Čitajte ovu knjigu, kako biste naučili da se radujete svojoj deci i u njima uživate.

Momo Kapor je izgleda uvek u modi. Nešto više od mesec dana od objavljivanja kultne knjige „Foliranti“ u knjižare stiže i 2. izdanje. Pred čitaocima je nostalgična priča o ljubavi i prijateljstvu koja nas vraća u vreme kasnih pedesetih, kada je autor bio sasvim mlad. Tridesetsedmogodišnji Momo Kapor seća se sebe sa devetnaest godina, tadašnjeg Beograda, kao i svih onih ljudi koji su mu tada, na neki način, bili važni. Ova knjiga je pismo upućena njima, ali je u isto vreme i upečatljiv dnevnik jednog davno iščezlog vremena.

Zašto smo nestrpljivi, zabrinuti, depresivni, zašto stres dominira našim životima, zašto smo sve asocijalniji i agresivniji, zašto nas muče strah, pohlepa i sujeta, zašto smo prestali da verujemo... i kako da pri svemu tome uskladimo svoju prirodu i potrebe sa zahtevima života i istovremeno budemo plemeniti i sačuvamo integritet? Odgovore potražite u knjizi „21 zašto i samo jedno kako“ D. R. Gilberta, jednog od naših najuticajnijih trenera poslovnih veština, specijalizovanog za pitanja direktne prodaje, pregovaranja, motivacije zaposlenih i liderstva. U knjižarama će se uskoro naći 2. izdanje ove knjige.

Podelite na društvenim mrežama:

Povezane knjige

Borislav Pekić

Borislav Pekić, jedan od najznačajnijih pisaca srpske književnosti XX veka, romansijer, dramski pisac i filmski scenarista, rođen je 4. februara 1930. godine u Podgorici. Detinjstvo je proveo u Podgorici, Novom Bečeju, Mrkonjić-Gradu, Kninu, Cetinju i Bavaništu u Banatu. Od 1945. godine je u Beogradu, gde je pohađao Treću mušku gimnaziju i maturirao 1948. godine. Te iste godine osuđen je na petnaest godina strogog zatvora sa prinudnim radom i gubitkom građanskih prava od deset godina kao pripadnik, tada ilegalnog, Saveza demokratske omladine Jugoslavije. Na izdržavanju kazne je bio u KPD Sremska Mitrovica i KPD Niš. Pomilovan je 1953. godine, pošto je proveo pet godina u zatvoru. Studirao je eksperimentalnu psihologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Godine 1958. oženio se arhitektom Ljiljanom Glišić, sestričinom dr Milana Stojadinovića. Te godine je dobio prvu nagradu na anonimnom konkursu za originalni scenario, koji je raspisao &bdquo;Lovćen film“. Godine 1959. počinje da radi kao dramaturg i scenarista za ovu filmsku kuću, a iste godine sa Ljiljanom dobija ćerku Aleksandru. Na početku svog književnog stvaralaštva pisao je scenarija za različita filmska preduzeća. Prema njegovom tekstu &bdquo;Dan četrnaesti” snimljen je film koji je 1961. godine predstavljao Jugoslaviju na filmskom festivalu u Kanu. Godine 1965. objavljuje svoj prvi roman &bdquo;Vreme čuda”. Od tada se posvećuje isključivo pisanju. Piše prozu, pozorišne, radio i televizijske drame. Član je uredništva &bdquo;Književnih novina” od 1968. do 1969. godine i saradnik u časopisima &bdquo;Stvaranje”, &bdquo;Književnost”, &bdquo;Savremenik” i &bdquo;Književna reč”, kao i u brojnim novinama i dnevnim listovima. Za drugi roman, &bdquo;Hodočašće Arsenija Njegovana” (1970), dobija prestižnu Ninovu nagradu za roman godine. Nakon odluke da se sa porodicom privremeno preseli u London 1970. vlasti mu bez obrazloženja oduzimaju pasoš. Posle godinu dana uspeo je da se pridruži porodici u Londonu, ali za jugoslovenske vlasti postaje persona non grata. Kratki roman &bdquo;Uspenje i sunovrat Ikara Gubelkijana” objavljen je u izdanju &bdquo;Slova ljubve“ iz Beograda tek 1975. godine (iako je napisan znatno ranije, ali Pekić nije uspeo da pronađe izdavača koji bi se usudio da objavljuje njegova književna dela). Rukopis sotije &bdquo;Kako upokojiti vampira” izabran je na anonimnom književnom konkursu Udruženih izdavača i štampan 1977. godine. Sledi kratak roman &bdquo;Odbrana i poslednji dani” (1977). Njegovo kapitalno delo, saga-fantazmagorija &bdquo;Zlatno runo”, objavljuje se u sedam tomova (1978–1986), za koje Pekić 1987. godine dobija &bdquo;Njegoševu nagradu“. Prema mišljenju žirija Televizije Srbije, ovaj roman je ušao u izbor deset najboljih romana napisanih na srpskom jeziku od 1982. do 1992. godine. Žanr-romanom &bdquo;Besnilo” (1983), svojevrsnom apokaliptičkom vizijom sveta u kojem živimo, Pekić je odstupio iz istorijske tematike &bdquo;Zlatnog runa” i napisao delo sa elementima trilera. Taj roman, zahvaljujući svojoj tematskoj provokativnosti, postao je bestseler i doživeo veliki broj izdanja. Po mišljenu čitalaca, &bdquo;Besnilo” je, pored &bdquo;Godina koje su pojeli skakavci”, ušlo u selekciju deset najboljih romana u srpskoj književnosti objavljenih od 1982. do 1992. godine. U sledećem, antropološkom romanu 1999, objavljenom 1984, za koji 1985. godine dobija nagradu za naučnu fantastiku, Pekić ostaje na tragu te uzbudljive fantastične utopije. Krajem 1984. godine, u izdanju &bdquo;Partizanske knjige“ iz Beograda, izašla su Pekićeva &bdquo;Odabrana dela” u 12 knjiga, za koja je dobio &bdquo;Nagradu Udruženja književnika Srbije“. Časopis &bdquo;Književnost” dodeljuje mu 1986. godine, povodom četrdesetogodišnjice izlaženja časopisa, specijalnu &bdquo;Povelju“. &bdquo;Nolit“ objavljuje zbirku gotskih priča &bdquo;Novi Jerusalim” 1988. godine. Za roman-epos &bdquo;Atlantida” (1988) dobija &bdquo;Goranovu nagradu“. Autobiografsko- memoarska proza &bdquo;Godine koje su pojeli skakavci” (prvi tom) proglašena je za najbolju knjigu u 1987. godini i za kratko vreme doživela tri izdanja. Drugi tom pod istim naslovom dobija 1989. godine nagradu &bdquo;Miloš Crnjanski“ za memoarsku prozu. Iste godine &bdquo;Srpska književna zadruga“ objavljuje njegovu fantazmagoriju &bdquo;Argonautika”. Povelju &bdquo;Majska rukovanja“ za izuzetne stvaralačke rezultate na polju književnosti i kulture dobija 1990. od Doma omladine &bdquo;Budo Tomović“ iz Podgorice. &bdquo;Pisma iz tuđine” (1987), &bdquo;Nova pisma iz tuđine” (1989, nagrada Sent-Andreje &bdquo;Jakov Ignjatović“ u Budimpešti 1990. godine) i &bdquo;Poslednja pisma iz tuđine” (1991, godišnja nagrada Grafičkog ateljea &bdquo;Dereta“ za najuspešnije izdanje te godine) spadaju u Pekićev publicistički stvaralački domen. Esejistička proza &bdquo;Sentimentalna povest britanskog carstva” objavljena je posthumno 1992. godine i za nju je 1993. dobio Počasnu nagradu BIGZ-a. Borislav Pekić je autor i oko trideset dramskih dela za pozorište, radio i televiziju, emitovanih i igranih na našim i stranim radio i televizijskim stanicama i pozorišnim scenama. Pozorišni komad &bdquo;Korešpodencija” beleži 300 izvođenja za 24 godine na repertoaru Ateljea 212. Između ostalih dramskih dela izvođena su &bdquo;Generali ili srodstvo po oružju” (1972, nagrada za komediju godine na Sterijinom pozorju u Novom Sadu), 189. stepenik (1982, Prva nagrada Radio Zagreba), a povodom &bdquo;Dana Radio televizije Beograd“ godine 1987. dodeljena mu je diploma za osvojenu prvu nagradu na konkursu u kategoriji radiodramskih emisija. Drami &bdquo;Kako zabavljati gospodina Martina” dodeljena je prva nagrada na festivalima u Ohridu i Varni (1990). Sledi godišnja nagrada pozorišta u Kruševcu &bdquo;Kneginja Milica“ (1991) i iste godine plaketa &bdquo;Pečat“ Narodnog pozorišta u Beogradu za specijalne zasluge. Dela su mu prevođena na engleski, nemački, francuski, italijanski, španski, holandski, poljski, češki, slovački, mađarski, rumunski, retoromanski, makedonski, slovenački, albanski, grčki, švedski i ukrajinski. Godine 1990. postaje jedan od osnivača Demokratske stranke, potpredsednik i član Glavnog odbora. Učestvuje u uređivanju prvih brojeva obnovljenog opozicionog lista &bdquo;Demokratija”, glasila Demokratske stranke i prvog demokratskog glasa Srbije. Pekić je bio dopisni član Srpske akademije nauka i umetnosti od 1985. godine, član Krunskog saveta, potpredsednik Srpskog PEN-centra, član Engleskog PEN-centra, honorarni komentator srpskohrvatske sekcije BBC-ja. Bio je član Udruženja književnika Srbije, član Udruženja filmskih umetnika i član Udruženja dramskih umetnika Srbije. Prestolonaslednik Aleksandar Karađorđević posthumno ga je odlikovao Kraljevskim ordenom dvoglavog belog orla prvog stepena. Septembra 1997. dodeljena mu je Počasna plaketa &bdquo;Jugoslovenskog festivala Mojkovačke filmske jeseni“ povodom 50. godišnjice jugoslovenskog igranog filma. Borislav Pekić je preminuo 2. jula 1992. godine u Londonu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana u Beogradu. Posle njegove smrti u Beogradu je osnovan Fond &bdquo;Borislav Pekić“, čiji su osnivači Srpski PEN-centar, Srpska akademija nauka i umetnosti, Ministarstvo kulture, Branko Dragaš, Udruženje književnika Srbije i Ljiljana Pekić, koja je i direktor Fonda. Cilj Fonda je promocija i publikovanje Pekićevih dela, staranje o piščevoj zaostavštini kao i projekti &bdquo;Borislav Pekić našoj deci“ i godišnja dodela nagrade &bdquo;Borislav Pekić“ za književna dela u nastajanju. Fond redovno objavljuje i publikaciju &bdquo;Anali Borislava Pekića”. Pisci koji su dobili nagradu Fonda &bdquo;Borislav Pekić“ za nova dela vremenom su postali afirmisani stvaraoci savremene srpske književnosti. U &bdquo;Analima Borislava Pekića” svake godine se štampaju kritike i studije o raznim aspektima Pekićevog stvaranja, kao i odlomci iz romana nagrađenih pisaca i iscrpna Pekićeva bibliografija, koja se svake godine ažurira. Nakon piščeve smrti brigu o publikovanju njegovih rukopisa, kako objavljenih tako i onih iz zaostavštine, kao i sajt www.borislavpekic.com, preuzele su njegova supruga Ljiljana Pekić i ćerka Aleksandra Pekić. Izdavačka kuća &bdquo;Laguna“, prvi put u Pekićevom umetničkom stvaralaštvu, objavljuje njegova celokupna književna dela u 14 knjiga.

Više o autoru

D. R. Gilbert

Dragiša Ristovski poseduje više od dvadeset godina praktičnog poslovnog iskustva na različitim pozicijama, od komercijaliste na terenu do direktora. Kao trener poslovnih veština počeo je da radi pre petnaest godina, a danas su oblasti njegove ekspertize direktna prodaja, pregovaranje, motivacija zaposlenih i liderstvo. Autor je jedanaest knjiga, među kojima su bestseleri Gube samo oni koji ne igraju i Arena prodaje, objavljenih pod pseudonimom D.R. Gilbert. Kasnije su usledile knjige Dobijaju svi oni koji igraju, Lider je u vama, Prodajni ring, Mapa uspeha, Veština uticaja, Kako unaprediti svoje pregovaračke veštine, Kako postati efikasan menadžer prodaje, 101 tehnika uticaja i 21 zašto i samo jedno kako. U poslovnim krugovima je poznat kao energičan predavač, koji na svojim seminarima i treninzima pozitivnom energijom konstantno drži pažnju i motiviše slušaoce. Osnivač je i direktor D.R. Gilbert centar group d.o.o. i D.R. Gilbert consultinga, a suvlasnik je u još dve firme. Radi kao stalni konsultant unapređenja prodaje za više renomiranih kompanija i predsednik je &bdquo;Udruženja Profesionalnih Prodavaca Srbije“. Početkom 2012. godine osnovao je &bdquo;Akademiju komercijalne komunikacije“ koja je zvanično otpočela sa radom 2. juna kada je upisana prva generacija polaznika. 2014 godine osnovao je &bdquo;Akademiju menadžerskih veština“. Osim Akademija kreator je i devet autorskih programa edukacije poslovnih veština, kao i pokretač regionalne Konferencije prodajnih strategija. Jedan je od osnivača Lyceum sistema koji je kreirao inovativnu softversku aplikaciju koja sadrži jedinstven sistem merenja kompetencija zaposlenih u prodaji i prodajnom menadžmentu. Svoju trenersku edukaciju je sticao na brojnim seminarima i treninzima, a značajno ju je upotpunio nezamenljivim praktičnim iskustvom. U toku svoje karijere je održao više od 2.200 treninga, seminara i predavanja u svim zemljama bivše Jugoslavije na kojima je učestvovalo nešto više od 32.000 polaznika. Do sada su na njegovim seminarima prisustvovali predstavnici iz više od 1000 kompanija među kojima su: &bdquo;Banca Intesa, &bdquo;ProCredit banka, &bdquo;Bosch, &bdquo;NIS Gasprom Neft, &bdquo;Komercijalna banka, &bdquo;Alpha banka“, &bdquo;Piraeus Bank, &bdquo;Coca-Cola Hellenic“, &bdquo;Fiat Srbija“, &bdquo;Uniqa osiguranje“, &bdquo;Hemofarm“, &bdquo;DDOR Novi Sad“, &bdquo;Merkur Osiguranje BiH“, &bdquo;Neoplanta“, &bdquo;Galenika“, &bdquo;Metalac“, &bdquo;Generali osiguranje Srbija“, &bdquo;Peštan“, &bdquo;HE Đerdap“, &bdquo;Bambi-Banat“, &bdquo;Hemofarm BiH“, &bdquo;Galerija podova“, &bdquo;Tarkett Group“, &bdquo;BASF“, &bdquo;Rafinerija Modriča“, &bdquo;Erste banka“, &bdquo;Office Shoes“, &bdquo;NLB bankaBIH“ , &bdquo;OTP banka“, &bdquo;Natron Hayat“, &bdquo;Zepter International“, &bdquo;Jub boje“, &bdquo;Perutnina Ptuj“, &bdquo; banka BiH“… 2011. godine je započeo saradnju sa Mokrogorskom školom menadžmenta gde drži obuke u oblasti prodajnih veština. U novembru 2008. godine u organizaciji kompanije &bdquo;Hemel“ imao je prilike da održi predavanje na kojem je gostovao jedan od najvećih svetskih autoriteta iz oblasti marketinga i prodaje, J. Conrad Levinson. Objavio je više od dvesta tekstova u poslovnim i uže stručnim časopisima sa aktuelnim poslovnim temama. Za svoj rad i dostignuća dobio je i nekoliko zvaničnih priznanja. Potiče iz preduzetničke porodice – peta generacija preduzetnika, a po formalnom obrazovanju je diplomirani ekonomista. Rođen je 24. 07. 1973. godine, oženjen je suprugom Anom i ima ćerku Helenu.

Više o autoru

Gradimir Stojković

Gradimir Stojković rođen je 1947. godine u banatskom selu Mramorak. Studirao je Fakultet političkih nauka (žurnalistiku) i Pedagoško-tehnički fakultet. Po zanimanju je književnik. Piše pesme, pripovetke i romane. Najpoznatiji romani: Hajduk u Beogradu (nagrada za najbolje književno delo za mlade Politikin zabavnik, 1985), Hajduk protiv vetrenjača, Hajduk sa druge strane (nagrada za najbolje književno delo za decu, Neven 1991), Hajduk na Dunavu (nagrada dečjeg žirija &bdquo;Dositejevo pero“ za 1999), Prvi, Hajduk čuva domovinu (nagrada dečjeg žirija &bdquo;Dositej“ za 2000), Hajduk ostaje Hajduk (nagrada dečjeg žirija &bdquo;Dositej“ za 2001), Hajduk u četiri slike (nagrada dečjeg žirija &bdquo;Dositejevo pero“ za 2002)… Najčitaniji je prozni pisac za decu i mlade u poslednjih dvadeset godina na prostorima negdašnje Jugoslavije, zajednice SCG i sada Srbije. Sve njegove knjige imale su nekoliko izdanja. Pesme i priče su mu prevođene na engleski, francuski, italijanski, nemački, ruski, slovački, bugarski, rumunski, mađarski, makedonski i slovenački jezik. Preminuo je 2025. godine u Beogradu.

Više o autoru

Jelica Greganović

Jelica Greganović je rođena 1964. godine u Kragujevcu. Od 1984. godine se bavi novinarstvom. Jedan je od osnivača Radija B92, kao i osnivač i prvi urednik njegove informativne redakcije. Do sada je pisala i izveštavala za B92, Vreme, NIN, Politikin Zabavnik, Šumadija Press, Studio B, Elle, Bazar, Ekonomist, Bankar... Objavila je devet zbirki humorističkih priča: Priči nikad kraja, Samo da ti kažem, Od reči do reči, Ispod sedmog neba, Ljubav i druge sitnice, Osmeh za svaki dan, Zovem se Mama i Zovem se Mama 2, Život za poneti kao i knjige za decu Mravac Mrav i Uspavanka za miša, koja je i dobitnik nagrade Dobra slikovnica, na Međunarodnom festivalu slikovnica Čigra. Svoje priče objavljuje i na portalu Blic Žena, kao i na blogu izdavačke kuće Laguna. Foto: Bojan Brecelj

Više o autoru

Momo Kapor

Momo Kapor rođen je 1937. godine u Sarajevu kao jedino dete Bojane Kapor (devojačko Velimirović) i Gojka Kapora. Bilo je predviđeno da se rodim, kao i ostali slikari, u Firenci, ali roda koja me je nosila 8. aprila 1937. godine imala je prinudno sletanje u grad Sarajevo zbog guste magle koja tamo uvek vlada. Tako je ime tog lepog i nesrećnog grada zauvek upisano u sve moje dokumente. Ma kuda da krenem ne mogu pobeći od njega. Jedan tragičan događaj zauvek je obeležio rane godine, ali i čitav život Mome Kapora. Za veme nemačkog bombardovanja Sarajeva, 13. aprila 1941. godine, na kuću u koju su se skonili Momina majka, baka i još četrdesetak ljudi pala je bomba, a četvorogodišnji Momo je jedini preživeo zahvaljujući tome što ga je majka pokrila sopstvenim telom, ostavši na mestu mrtva. Tako je na samom početku života Momčilo ostao bez dvadesetosmogodišnje majke, ali i bez oca, koji je zarobljen na početku rata kao rezervni oficir kraljevske vojske i interniran u logor u Nirnbergu, odakle će izaći tek nakon kapitulacije Nemačke. Svoje najranije detinjstvo provodi u Sarajevu, kod bakine sestre Janje Baroš, a u Beograd prelazi godinu dana po završetku rata, sa svojim ocem. U septembru 1955. godine upisuje se na Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu, gde diplomira 1961. godine, u klasi profesora Nedeljka Gvozdenovića. Momo Kapor, još kao gimnazijalac Treće beogradske gimnazije a zatim i kao student, počinje saradnju sa nekoliko časopisa u kojima objavljuje likovne kritike. Nešto kasnije počinje da piše putopise, feljtone i priče koje objavljuje u Vidicima, Politici, Oslobođenju, Ninu, Mladosti i Književnim novinama. Tada nastaju i njegove prve radio drame koje šalje na konkurse, često pod pseudonimom. U vreme završetka Akademije, 1961. godine upoznaje Anu Pjerotić, kćerku uglednog lekara Ante Pjerotića, sa kojom se venčava posle nekoliko godina, 1964. godine. U ovom braku rođene su kćerke Ana i Jelena. Nakon venčanja živeli smo u iznajmljenoj sobi na Crvenom krstu, a zatim u iznajmljenom stanu u Siminoj ulici. Kiriju za taj stan smo platili godinu dana unapred od nagrade koju je dobio za jednu od svojih radio-drama, baš u trenutku kad se rodila naša kćerka Ana. Ubrzo se zapošljava u Jugoslavija publiku, a ja nastavljam studije na Filozofskom fakultetu, gde sam 1966. diplomirala na katedri za psihologiju. Naš prvi pravi dom nalazio se u ulici Kraljevića Marka, gde se rodila naša mlađa kćerka Jelena. Nekoliko godina kasnije zamenili smo ga za prostraniji stan u Kondinoj ulici, u kojem smo zajedno živeli do Momine pedesete godine. Tu su nastale Beleške jedne Ane, Provincijalac, Foliranti, Zoe... U ženskom časopisu Bazar počinju da izlaze tekstovi o tinejdžerki Ani, ilustrovani rukom autora. Oni vrlo brzo nalaze put do publike i 1972. godine postaju knjiga Beleške jedne Ane. Tu sam iznosio mnogo opasnije stavove od onih koji su se mogli naći u disidentskoj literaturi. Tadašnji Politbiro bi ispao smešan da je napadao tinejdžerku sa kikicama (...) Tada sam sebe proglasio za lakog pisca čija su dela bila zgodna za čitanje pod haubama frizerskih salona, da bih se zaštitio od napada političkih oligarhija koje su se smenjivale na vlasti tokom mog života. U tom periodu počinje i saradnja Mome Kapora i izdavačke kuće Znanje, koja u okviru biblioteke HIT objavljuje prve Kaporove romane koji će mu doneti ogromnu popularnost. Njegove knjige su godinama bile na vrhu lista najčitanijih dela, a on je vrlo brzo postao miljenik publike. Zahvaljujući svojim autorskim emisijama na radiju i televiziji stekao je široku popularnost koja je u to vreme bila neuobičajena za književnike. 1988. godine razvodi se od prve supruge da bi ubrzo nakon toga ušao u novi brak. Momo Kapor je autor preko četrdeset knjiga. Osim romana i priča pisao je drame, putopise, esejističku prozu i bavio se ilustracijom. Njegove knjige su prevedene na mnoge strane jezike. Tokom života potvrdio je svoje pripadanje srpskom književnom korpusu i bio je dragocen hroničar zbivanja, često nesrećnih, koja su pratila njegov narod. Paralelno sa književnim radom bavio se i slikarstvom, a u isto vreme je i ilustrovao gotovo sve svoje knjige. Imao je samostalne izložbe u Srbiji, SAD, Italiji, Švajcarskoj, Venecueli, Nemačkoj i Velikoj Britaniji. Umro je 2010. godine u Beogradu. Uz podršku Fonda Momo Kapor, koji su osnovale kćerke Ana i Jelena, Učiteljski fakultet u Beogradu organizovao je prvi naučni skup o književnom stvaralaštvu Mome Kapora. Skup je održan u Beogradu i u Rimu, a rezultat je zbornik radova Pripovedač urbane melanholije koji je do danas najpotpunija analiza Kaporovog književnog opusa.

Više o autoru

Najnovije

Pogledaj sve

29. septembar 2026.

Dobro došli na manifestaciju „Oktobar – mesec knjige“

Dragi knjigoljupci, izdavačka kuća Laguna i Delfi knjižare ove godine ne učestvuju na Sajmu knjiga, ali donosimo sajam u Lagunu i Delfi knjižare, i to tokom celog oktobra. Vrata naših knjižara biće širom otvorena za čitaoce, uz odlične popuste, poklone i bogat program promocija, druženja sa autorima i potpisivanja knjiga.

Pročitaj više

4. april 2026.

O velikim-malim osećanjima na promociji Jelice Greganović drugog dana manifestacije Dečji dani kulture

Serijal za sada broji tri knjige „Bau-Bau“ (o strahu), „Gde živi ljubav“ (o ljubavi) i „Svitac Svetozar“ (o ljutnji), a u pripremi je i četvrta, u kojoj će kroz lik Tužne Vrbe Vesele biti predstavljena tuga.

Pročitaj više

20. maj 2026.

Tajne pisaca – Nikola Džejn Hobs: Da li ste ikada upoznali opuštenu ženu?

Pročitaj više

3. mart 2026.

O životu, vrlini i moći razuma: „Meditacije ili Samom sebi“ Marka Aurelija u prodaji od 5. marta

Remek-delo praktične filozofije „Meditacije ili Samom sebi“ poslednjeg rimskog cara Marka Aurelija, sa izuzetnim predgovorom Vladete Jankovića, nudi dragocene uvide o životu, vrlini i moći razuma. Meditacije koje je napisao u poslednjim godinama svojih vojnih pohoda sadrže privatna

Pročitaj više