Nove ljubavi

Milica Janković

Nove ljubavi

5.0Prosecna ocena je 5.0 od 5

(4 recenzija)Ostavi komentar

O knjizi

Prvi romani u istoriji naše književnosti koji se bave temom ženske preljube. U tekstovima ranijih epoha, žena je uglavnom bila ona koja je prevarena i koja zbog prevare pati a ne ona koja vara. Književnice međuratne epohe prvi put su progovorile o ženi na posve drugačiji način: o ženi koja je aktivna, a ne pasivna. Takođe, progovorile su o braku, bračnim ulogama i dužnostima, majčinstvu i očinstvu, kao i o odnosu žena prema seksu. Prvi roman kojise bavi preljubom udate žene bio je Plava gospođa (1924) Milice Janković, a naredni koji razrađuje ovu temu Jedno dopisivanje (1932) Julke Hlapec Đorđević. Iako glavne junakinje ovih romana, Zora i Marija, stoje na različitim krajevima kada je reč o osvojenim slobodama i razumevanju ženskih identiteta, između njih postoji niz sličnosti. Glavna paralela tiče se prirode njihovih brakova. Obe junakinje žive u „lepim bračnim kavezima“, u zajednicama u kojima nisu zadovoljne partnerskim odnosima. Nezadovoljstvo i nedovoljna lična ostvarenost, emotivna i intelektualna neispunjenost, glavna su motivacija za upuštanje u vanbračne afere. Edicija „Savremenice“ je nastala u želji da se osveži ili upotpuni naše kulturno pamćenje o složenom radu značajnih Srpkinja iz XIX i s početka XX veka, kao i o istoriji privatnog života žena tog doba. Slika srpske književnosti i kulture ovog perioda postaće raznovrsnija i bogatija zahvaljujući novom tumačenju i prevrednovanju nezasluženo zaboravljenih dela.

Detalji o proizvodu

Žanrovi:Ljubavni, Domaći autori, Drama

Format:13x20 cm

Broj strana:352

Pismo:Latinica

Povez:Mek

Godina izdanja:2. februar 2019.

ISBN:978-86-521-3131-0

Komentari (4)

Prosečna Ocena

5.00

5

4

0

3

0

2

0

1

0

Marica

3. 5. 2020.

Dva sjajna romana nisu slučajno objedinjena u ovoj knjizi. To su prva dva romana u srpskoj književnosti koja na drugačiji način posmatraju ženu, u kojima se izgrađuje nova ženska subjektivnost. Ove autorke doprinele su svojim romanima ženskoj borbi za prava i slobode, a roman Julke Hlapec Đorđević smatra se i prvim srpskim feminističkim romanom, u njemu postoje esejistički pasaži u kojima se formuliše feministički program. Oba romana pripadaju istom žanru: ljubavnim romanima, i tematizuju istu stvar: žensku bračnu preljubu. Obe glavne junakinje, Zora i Marija, žive u bračnim kavezima, nezadovoljne, nesrećne, sputane svime onim što se u društvu od žene očekuje, tradicionalnim ženskim ulogama - ćerke, supruge, majke. Da li će uspeti da se oslobode okova koji ih stežu i u kojima se njihov identitet gubi, proverite sami. Ova dva romana treba posmatrati kao klasike naše književnosti. Tople preporuke.

0

Iva

31. 1. 2020.

Pošto se između dva svetska rata književnost, kao i ostale umetnosti uostalom, uglavnom bavila svrhom postojanja, pitanjima života i smrti, čovekovim mestom u svetu, svim onim pitanjima proisteklim iz ratnih ruševina, retko kada imamo prliku da pročitamo nešto što se tiče svakodnevnog života običnog čoveka, njegovih radosti i muka. Tako da je ova knjiga pravo osveženje, posebno jer se tiče žene i njenog intimnog života, odnosno prava na izbor da radi onako kako oseća i proba da se bar na trenutak izbori sa kandžama patrijarhalne sredine koja je sputava. Preljuba je uvek intrigantna tema, a naročito je zanimljivo sagledati je očima ljudi koji su živeli sto godina pre nas.

0

Jasmina

15. 10. 2019.

Oduvek je trebalo mnogo hrabrosti i odvažnosti da bi se progovorilo o tabu temama, naročito u patrijarhalnim sredinama. Ono što je u današnjem svetu skoro društveno prihvatljivo, pre samo jednog veka bilo je u potpunosti skandalozno. Pravo je otkrovenje čitati ove autorke i upoznavati se sa jednim, u ono vreme, tajanstvenim svetom ženske duše i tela o kojem se samo šapatom pričalo. Ogromna preporuka.

0

Bogdana

9. 3. 2019.

Autorke romana su uspele na pravi način da opišu žensku psihologiju. U vreme kada o tome nije bilo poželjno pričati o temi kakva je ženska preljuba. Bilo je zanimljivo čitati kako se osećaju glavne junakinje romana, sa čim se susreću i o čemu razmišljaju.

0

Prikazi (5)

30. 3. 2021.

O ženskoj književnosti ili Nezgodne savremenice

24. 7. 2019.

Lagunine knjige iz edicije „Savremenice“ promovisane u biblioteci grada Uba

13. 3. 2019.

Autorke koje je istorija književnosti nepravedno zaboravila

6. 3. 2019.

Promocija prvih romana o ženskoj preljubi u srpskoj književnosti

30. 1. 2019.

„Plava gospođa“ Milice Janković i „Jedno dopisivanje“ Julke Hlapec Đorđević u knjizi „Nove ljubavi“

Cena:

799,00RSD

Ovaj artikal trenutno nije dostupan.

Besplatna dostava za porudžbine iznad 3.000 RSD

Milica Janković

Milica Janković je rođena 1889. godine u Požarevcu. Zbog razvoda roditelja ubrzo se sa majkom i sestrama preselila kod ujaka u Veliko Gradište gde je provela najveći deo detinjstva i mladosti. U Velikom Gradištu je završila osnovnu školi i položila malu maturu. U Beogradu je završila slikarsku školu Bete i Riste Vukanovića i studirala ruski jezik kod Radovana Košutića. Radila je kao nastavnica crtanja u Kragujevcu i Beogradu. Usavršavala je slikanje u Minhenu. Prevodila je sa ruskog jezika (najznačajniji prevod: Tolstojeva trilogija romana Detinjstvo, Dečaštvo, Mladost). Pisala je pripovetke i romane. Debitovala je 1909. godine u časopisu Srpski književni glasnik (urednik Jovan Skerlić) pod pseudonimom L. Mihajlović. Sarađivala je sa izdavačkim kućama i časopisima širom Jugoslavije. Pored knijiževnost za odrasle, objavljivala je i književnost za decu. Njena dela su u bila među najčitanijim u prvoj polovini XX veka. Već sa dvadeset godina je osetila prve simptome bolesti (hronični reumatizam) sa kojom je živela do smrti. Najveći deo života provela je po lečilištima i banjama i vezana za krevet gotovo nepokretna. Umrla je 1939. godine u Niškoj banji. Najznačajnija dela: zbirka pripovedaka Ispovesti (1913, drugo izdanje 1922); romani Pre sreće (1918), Kaluđer iz Rusije (1919), Plava gospođa (1924), Mutna i krvava (1932); autobiografski zapisi Među zidovima (1932).

Saznajte više

Slični naslovi