U četvrtak, 6. juna 2013. godine, u amfiteatru Narodne biblioteke Srbije održano je književno veče posvećeno „Zlatnom runu“ Borislava Pekića. U okviru ove književne večeri učestvovali su književnici Aleksandar Gatalica i Dragan Velikić, urednik edicije Petar V. Arbutina, prof. dr Petar Pijanović, prof. dr Dobrivoje Stanojević i glumac Pavle Pekić.
„Zlatno runo“ je remek-delo srpske književnosti. Izdavačka kuća Laguna je prvi tom obimnog Pekićevog dela objavila u septembru 2012. godine i ostvarivši svoj produkcijski plan pred čitaocima je svih sedam delova ovog klasika književne epohe.
Književnik Dragan Velikić istakao je da je „Zlatno runo“ jedna književna gromada koja ne može da se smesti u vremenski kontekst jer priča ovog dela je priča koja je stalno aktuelna.
Književnik Dragan Velikić istakao je da je „Zlatno runo“ jedna književna gromada koja ne može da se smesti u vremenski kontekst jer priča ovog dela je priča koja je stalno aktuelna.
Profesor dr Petar Pijanović, čiji se doktorski rad odnosio na Pekićeva dela, objasnio je da čitanje knjiga ovog autora posle 30 godina donosi novo tumačenje, uzbuđenje i smisao.
Profesor dr Dobrivoje Stanojević se kroz svoje radove i predavanja posebno bavio humorom koji se prožima kroz Pekićeva dela, a čitanjem odabranih citata potvrdio da je Pekić kroz šalu govorio o veoma ozbiljnim stvarima i da se u mnogim slučajevima šali i na svoj račun.
Glumac Pavle Pekić je uveličao druženje efektnom interpretacijom delova iz knjiga svog strica.
Profesor dr Dobrivoje Stanojević se kroz svoje radove i predavanja posebno bavio humorom koji se prožima kroz Pekićeva dela, a čitanjem odabranih citata potvrdio da je Pekić kroz šalu govorio o veoma ozbiljnim stvarima i da se u mnogim slučajevima šali i na svoj račun.
Glumac Pavle Pekić je uveličao druženje efektnom interpretacijom delova iz knjiga svog strica.
„Zlatno runo“ obeležava čitavu jednu istorijsku epohu i stoji u samom vrhu književnosti napisane na srpskom jeziku u drugoj polovini XX veka. Roman je ostvaren kao ciklus od sedam velikih samostalnih delova, koji su iznutra povezani porodičnom sudbinom balkanskih Cincara, pomešanih sa srpskim stanovništvom i srpskom građanskom klasom u njenom usponu u raspadanju. U srpskoj književnosti „Zlatno runo“ predstavlja kapitalno delo. Svojom pričom, stilom, idejom „Zlatno runo“ se opire ustaljenoj tipologiji porodičnog romana. „Zlatno runo“ je roman o balkanskoj istoriji, roman o drami nacije. U romanu „Zlatno runo“ sve ključa kao u vrelom balkanskom kotlu. Širok tematski zamah Pekićevog romana govori bujnoj, plodnoj imaginaciji i zrelom pripovedačkom majstorstvu. Sva ta svojstva Pekićeve balkanske sage privukla su i inostranu književnu javnost, čime se potvrđuje da je „Zlatno runo“ Borislava Pekića jedno od kapitalnih dela nove srpske književnosti.
