Za vreme korišćenja bilo koje stranice na našem web-sajtu, kompanija Laguna d.o.o. može da sačuva određene informacije na korisnikov uređaj putem "kolačića" (engleski "cookies"). Više o kolačićima
U Kulturnom centru Vojvodine „Miloš Crnjanski“ u sredu 8. decembra održaće se program „Umetnik u fokusu“, a ovog puta biće predstavljen književnik Milisav Savić, čiji je najnoviji roman „Pepeo, pena, šapat“ objavila Laguna 2020. godine.
U programu učestvuju, pored književnika, Ana Stišović Milovanović i Franja Petrinović. Program počinje u 18 časova i organizovan je u skladu sa svim epidemiološkim pravilima.
Kao što Vergilije vodi Dantea kroz Pakao i Čistilište, tako Crnjanski vodi ovog pisca kroz lavirint uspomena, i svojih i piščevih, kroz geografski i književni zavičaj i evropske gradove gde su oba pisca službovala, otkrivajući mu životni sadržaj jednog svog stiha koji je dao naslov ovom romanu.
Iz 99 prividno samostalnih fragmenata knjige „Pepeo, pena, šapat“ što raspredaju brojne niti romana, izranjaju ne samo živopisni likovi njegovog detinjstva i mladosti, koje će nazivati svojim vernim argonautima, nego i figure njegovih kasnijih saputnika, među njima i moćnika koji nam tradicionalno tesno kroje sudbinu.
<p style="text-align: justify">Milisav Savić (Vlasovo kraj Raške, 1945), gimnaziju je završio u Novom Pazaru, a studije jugoslovenske i svetske književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Na istom fakultetu magistrirao je s temom <em>Memoarska proza o prvom srpskom ustanku</em>, a potom i doktorirao s temom <em>Memoarsko-dnevnička proza o srpsko-turskim ratovima 1876–1878</em>. <br />
<br />
Bio je urednik „Studenta“ (1968–70) i „Mladosti“ (1970–72), glavni i odgovorni urednik „Književne reči“ (1972–1977) i „Književnih novina“ (1980–82). U izdavačkom preduzeću „Prosveta“ radio je od 1983. do 2004. godine, najpre kao glavni i odgovorni urednik a potom kao direktor. Bio je predsednik Srpske književne zadruge (2000–2001). Obavljao je dužnost ministra-savetnika u Ambasadi Srbije i Crne Gore, odnosno Srbije, u Rimu od 2005. do 2008. godine. Bio je i predavač srpskohrvatskog jezika i jugoslovenske književnosti na Londonskom univerzitetu (1987/88), Njujorškom državnom univerzitetu u Olbaniju (Albani, 1985/87), Univerzitetu u Firenci (1990/92) i Univerzitetu u Lođu (1999/2000). Od 2010. godine do 2014. godine bio je redovni profesor Državnog univerziteta u Novom Pazaru. <br />
<br />
Romani su mu prevedeni na grčki, engleski, slovenački, makedonski, bugarski i rumunski. Autor je leksikona <em>Ko je ko – pisci iz Jugoslavije</em> (1994). Objavio je više knjiga prevoda sa engleskog i italijanskog i priredio antologije savremene američke pripovetke <em>Psihopolis</em> (1988), savremene australijske pripovetke <em>Komuna te ne želi</em> (1990), <em>Savremena italijanska pripovetka</em> (1992), te <em>Modernu svetsku mini priču</em> (sa Snežanom Brajović, 1993). Sastavljač je i antologije <em>Najlepše srpske priče</em> (izbor, predgovor, komentari, 1996). <br />
<br />
Za životno delo dobio je nagrade „Stefan Prvovenčani“ (2008), „Ramonda Serbika“, „Milovan Vidaković“ (2014) i „Vitez srpske književnosti“ (2015). Za celokupno pripovedačko delo dobio je nagradu „Veljkova golubica“ (2012). <br />
<br />
<strong>Knjige pripovedaka</strong>: <em>Bugarska baraka</em> (1969, nagrada lista „Mladost“), <em>Mladići iz Raške</em> (1977) i <em>Ujak naše varoši</em> (1977, Andrićeva nagrada). <br />
<br />
<strong>Romani</strong>: <em>Ljubavi Andrije Kurandića</em> (1972), <em>Topola na terasi</em> (1985), <em>Ćup komitskog vojvode</em> (1990), <em>Hleb i strah</em> (1991, Ninova nagrada), <em>Ožiljci tišine</em> (1996, nagrada „Miroslavljevo jevanđelje“), <em>Princ i serbski spisatelj</em> (2008, nagrada „Laza Kostić“), <em>Čvarčić</em> (2010), <em>La sans pareille</em> (2015, nagrade „Meša Selimović“, „Borisav Stanković“, „Petar Kočić“, „Stefan Mitrov Ljubiša“ i „Vukova nagrada“), <em>La sans pareille</em> (englesko izdanje, prevod Persida Bošković, 2017), <em>Doktora Valentina Trubara i sestre mu Valentine povest čudnovatih događaja u Srbiji</em> (2018). <br />
<br />
<strong>Druga dela</strong>: <em>Ustanička proza</em> (književno-istorijska studija, 1985, nagrada „Pavle Bihalji“), <em>Sećanje i rat</em> (2009), <em>Dolina srpskih kraljeva</em> (dvojezično izdanje, 2014, nagrade „Ljubomir P. Nenadović“, „Grigorije Božović“), <em>Epska Srbija</em> (2017, nagrada „Dejan Medaković“, i englesko izdanje <em>Epic Serbia</em>, prev. John White). <br />
<br />
<strong>Multižanrovske knjige</strong>: <em>Fusnota</em> (1994), <em>30 plus</em> 18 (2005), <em>Rimski dnevnik, priče i jedan roman</em> (2008, nagrada „Dušan Vasiljev“), <em>Ljubavna pisma i druge lekcije</em> (2013), <em>Mali glosar kreativnog pisanja</em> (2015), <em>Od Čampar bara do kasine Valadije</em> (2018). <br />
<br />
Ima sina Strahinju i ćerku Mirjanu Savić Udovičić. Oženjen je glumicom Aleksandrom Nikolić. Živi u Beogradu.</p>
Postanite član Laguna Kluba čitalaca i uživajte u benefitima!
Gift program od 10%, popusti do 30%, a specijalni rođendanski popust čak 40%!
E-mail adresa je obavezna
Da biste osigurali da su vaši podaci o nalogu ažurirani, molimo vas da potvrdite e-mail adresu koju želite da koristite za prijavu i obaveštenja o nalogu.
